Hafiften bir rüzgar esmekte,
ve okşamakta saçlarımı usulca,
Tenimde dolaşıyor serin dokunuşları.
Dalından kopmuş bir yaprak gibi bıraktım kendimi o serseri rüzgara.
Beni nereye götürdüğünü sorgulamadan savruluyorum...
Sonumun ne olacağını umursamadan öylece rüzgarın beni sarsıp duran koynunda.
Her şeyden çoktan vaz geçtim ben...
Ne nefes alıyorum artık ne de umursuyorum hayatı...
Sadece sessiz bir ölüm diliyorum, çoktan ölmüş ruhum için...
Sadece sessiz bir ölüm...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder